«SONMEIGO» (JMMT)

REACTIVACIÓN DOS MELLORES BLOGUES DE CREACIÓN LITERARIA: ORBALLAR.COM Y RECUNCAR.COM

(Neste texto mesturo o castelán e mailo galego)

Hai blogues que informan. Otros entretienen. E despois están os lugares que acompañan.

Hai dous anos comezou unha aventura que hoxe medra con dúas voces diferentes e complementarias: orballar.com e recuncar.com. Dous espazos nacidos sen ruído, sin prisas e sen máis pretensión que compartir ideas, emocións, lembranzas e palabras capaces de permanecer cando pasa a velocidade do momento. Porque non todo ten que durar cinco minutos.

Nun tempo dominado pola urxencia, estes dous blogues apostan pola pausa. Polo pensamento. Pola emoción. Pola memoria. Por esa forma de escribir que non busca seguidores instantáneos, senón lectores que regresen.

orballar.com e recuncar.com son os territorios da creación literaria. O lugar onde habitan a poesía, os versos, os libros e as emocións que buscan nome. Dous espazos onde conviven obras como A la sombra del verbo, Cando chove por dentro, Galicia queda al norte, Peito de Bronce, Manifestos do galego, Poetario ou Hatroz. Uns lugares onde a palabra intenta seguir respirando entre o galego e o castelán, entre a melancolía e a esperanza, entre a raíz e o futuro.

Ademáis, abren as fiestras a unha mirada máis ampla. Aquí teñen cabida a reflexión social, a cultura, a historia, a comunicación, a identidade, os pequenos detalles da vida e as preguntas que nos acompañan cada día. Son uns espazos para pensar sin dogmas, para observar o mundo con curiosidade e para reivindicar que o coñecemento tamén pode escribirse con humanidade.

Son diferentes. Pero comparten alma.

Nos dous atoparás unha mesma forma de entender a escrita: con honestidade, con emoción e con respecto pola intelixencia de quen le. Aquí non hai algoritmos buscando titulares fáciles. Aquí hai unha persoa escribindo para persoas.

Hai Galicia e hai mundo. Hai memoria e hai presente. Hay reflexión y hay poesía. Hai análise e hai sentimento. Hai preguntas. Hai respostas. E tamén hai silencios.

Porque ás veces unha reflexión pode acompañarte durante semanas. E ás veces un poema pode salvarche unha noite.

orballar.com e recuncar.com son tamén unha defensa da lingua galega e do bilingüismo vivido con naturalidade. Unha forma de demostrar que o galego e o castelán non compiten nin se exclúen.

Conviven. Dialogan. Se abrazan.

Este novo tempo quere abrir as portas a máis lectores, máis conversacións e máis emoción compartida. Cun deseño renovado, unha presenza máis activa e centos de textos que seguen medrando día a día.

Máis de 500 publicacións forman xa parte deste camiño. Centenares de páxinas escritas desde a experiencia, desde a observación e desde o amor pola palabra.

Pero o mellor aínda está por chegar.

A quen xa nos leu, grazas. A quen chega agora, benvido ou benvida.

Pasa. Lee sin prisa. Percorre os versos, as reflexións, as historias e as preguntas. Detente onde sintas algo. Quédate no texto que che acompañe. Volve cando o necesites.

Tal vez atopes unha idea. Tal vez unha lembranza. Tal vez unha emoción.

Ou simplemente un lugar onde estar.

Porque orballar.com e recuncar.com non son só dous blogues. Son dúas maneiras de mirar o mundo.

E mentres exista alguén disposto a emocionarse cun poema, cunha historia, cunha reflexión ou cunha palabra dita a tempo, seguirá habendo luz acesa nestas dúas casas.

Benvidos a orballar.com e recuncar.com

Benvidos a uns espazos onde as palabras aínda teñen algo importante que dicir.

 (Reactivación dos mellores blogues de creación literaria: orballar.com e recuncar.com en orballar.com e recuncar.com por Sonmeigo)

ENVIDIA

No me molestaba que ella brillara, me molestaba no ser su luz. Aplaudía sus logros con una sonrisa tan perfecta que parecía cortesía aprendida, pero por detrás me rechinaban los dientes como si cada triunfo suyo fuese una factura pendiente que la vida me había pasado otra vez a mí. Mis felicitaciones sonaban a protocolo y mis ojos, apenas disimulados, llevaban la cuenta fría de sus aciertos. Nunca quise superarla; no buscaba kilómetros por delante, sino que ella diera un paso en falso. No deseaba verla mejor, sino herida, porque así recuperaba, aunque fuera por un instante, la posición que me negaban sus pequeños espejos de éxito. Otra vez destrocé su victoria. (Del libro Cuando el verso habla en el blog orballar.com por Sonmeigo)

BREVE ESQUEMA DE TODA MI OBRA LITERARIA, EN CASTELLANO Y GALLEGO

REPARTIDOS ENTRE MIS BLOGS ORBALLAR.COM Y RECUNCAR.COM, TIENES A TU DISPOSICIÓN LOS SIGUIENTES LIBROS:

  1. A LA SOMBRA DEL VERBO (Textos en prosa sobre diferentes temas: comentarios de mi blog, palabras de un diccionario disparatado, experiencias, biografía…)
  2. APUNTES DE UNA LUCIDEZ CREPUSCULAR (Es la continuación en forma y fondo de A la sombra del verbo)
  3. BIOGRAFÍA LITERARIA DE JOSÉ MARÍA MÁIZ TOGORES (CASTELLANO) (Con el título es suficiente)
  4. BIOGRAFÍA LITERARIA DE JOSÉ MARÍA MÁIZ TOGORES (GALLEGO) (Co título é suficiente)
  5. BREVE ESQUEMA DE TODA MI OBRA LITERARIA, EN CASTELLANO Y GALLEGO
  6. CANCIONES COMENTADAS POR JMMT
  7. CANDO CHOVE POR DENTRO (É unha recopilación parcial dos meus poemas en prosa en galego)
  8. CUANDO EL VERSO HABLA (Es una recopilación parcial de mis poemas en prosa en castellano)
  9. DECÁLOGO DE LOS PLACERES QUE VAS SENTIR AO LER O MEU BLOGUE (Combinación del castellano y el gallego para, de forma disparatada, explicar á xente os praceres que vas sentir ao ler mi blog)
  10. DICCIONARIO CONDUCTUAL DE LA FAUNA URBANA (Definición muy personal y descabellada de palabras de uso diario en nuestra vida ordinaria)
  11. EL TURNO DE NADIE (Novela en preparación)
  12. FOTOS E IMÁGENES COMENTADAS POR JMMT
  13. GALICIA QUEDA AL NORTE (Recopilación de textos en castellano con Galicia de protagonista: paisaje, costumbres, personajes…)
  14. HATROZ (Novela terminada sobre la vida de Rafo)
  15. JUBILACIÓN DE JOSÉ MARÍA MÁIZ TOGORES (30/6/2025) (Palabras pronunciadas en día de mi jubilación y el vídeo que proyectaron en el colegio en este acto)
  16. MANIFESTO PERSOAL DO GHALEGO OU PREGÓN DUNHA ALDEA QUE XA NON EXISTE (Visión moi persoal en galego sobre cómo se va perdendo o galego nas aldeas, que cada vez hai menos)
  17. MANIFESTO POLA DIGNIDADE DO GHALEGO DA CASA (Visión moi persoal en galego sobre cómo se va perdendo o galego nas casas, nas que cada vez se fala menos)
  18. ORBALLA COMA SEMPRE (É unha recopilación parcial dos meus poemas en prosa en galego)
  19. PEITO DE BRONCE (CASTELLANO) (Novela rural sobre un personaje de aldea: Peito de bronce)
  20. PEITO DE BRONCE (GALEGO) (Novela rural sobre unha personaxe de aldea: Peito de bronce)
  21. POETARIO (Es una recopilación parcial de mis poemas en prosa en castellano)
  22. PRESENTACIÓN DISPARATADA DE MI BLOG orballar.com CON UNA VISIÓN SURREALISTA, EXTRAVAGANTE E IMPERDONABLE. (15 DE MAYO DE 2026) (Con el título es suficiente)
  23. REACTIVACIÓN DEL MEJOR BLOG DE CREACIÓN LITERARIA: orballar.com (CASTELLANO) (Con el título es suficiente)
  24. REACTIVACIÓN DO MELLOR BLOGUE DE CREACIÓN LITERARIA: orballar.com (GALEGO) (Co título é suficiente)
  25. REPRESENTACIÓN DEL BLOG orballar.com (O EL ARTE DE HACER UNA VERSIÓN IRRACIONAL DE MI BLOG) (Con el título es suficiente)
  26. REPRESENTACIÓN DEL BLOG orballar.com (O EL ARTE DE HACER UNA VERSIÓN RACIONAL DE MI BLOG) (Con el título es suficiente)

MIL CAUSAS

Por transitar bordeando un cantil do que ninguén regresa, por viaxar de forma inhóspita a lombos dun galope de soños, por asubiar unha melodía irrecoñecible en interminables madrugadas, por empeñarme en escribir un epitafio no patíbulo de mil crebacabezas, por adornar con flores profanadas o efémero da miña ledicia, por… por todo iso fuxo cando a pegada duns pés espidos se fai muller na miña presenza. (Do libro «Orballa coma sempre» no blogue «orballar.com» por «Sonmeigo»)

MAREA

Vuelvo a nuestro viejo escritor, que está empeñado en recordar. Incapaz de mirar su tétrico futuro, se enzarza en una imagen del pasado que le reporta un placer efímero, pero glorioso. Lleno de un placer emocional, visualiza el momento en el que conoció a Asunción, una estudiante de Filología que lo abordó cuando él iba ejercitándose en rimas y estrofas camino de la susodicha facultad. Como siempre, los nervios lo bloquearon, y un éxito amoroso se trocó en una escena patética e infantil.  El fracaso vivido fue como un castillo de arena de un niño en una playa desierta antes de un certero y repentino golpe de marea. (Del libro Cuando el verso habla en el blog orballar.com por Sonmeigo)